เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
นานๆครั้งอคาร์ถึงจะออกมานอกค่ายในวันฟรีเดย์ แต่เขาก็เบื่อที่จะต้องทำงานเอกสารจุกจิกช่วยร้อยตรีหน้าอ่อนนั่นเต็มที
และเขามีเรื่องต้องคิดมากมาย..มากจนกระทั่งต้องจับเครื่องบินมาอังกฤษบ้านเก่า(หรือเรียกให้ถูกกว่าก็ซากเก่า)ที่พ่อของเขาเคยอยู่ก่อนจะไปเร่ร่อนอยู่ไหนตอนนี้ก็ไม่รู้
อคาร์โบกรถเข้าไปแถบใกล้ๆตัวเมืองลอนดอน พื้นที่ที่อดีตคงเคยเจริญอยู่แต่เขาไม่ได้มาเห็น
เพราะมันกลายเป็นจุดถูกโจมตีแรกๆในตอนเริ่มของสงครามโลกครั้งที่สาม
ถึงไม่ไกลจากนี้จะเป็นเขตพรมแดนสนามรบของอเมริกากับเยอรมัน Dover Harbor อยู่ห่างจากตรงนี้ไม่ถึงร้อยไมล์
แต่ผู้คนที่อยู่ที่นี่(แม้จะเป็นเพียงคนเร่ร่อนไปแล้ว)ก็ยังทู่ซี้อยู่กันได้ในซากปรักหักพัง
ถึงทางการจะมีประกาศให้อพยพคนออกไปจากเขตนี้ และถึงจะมีข่าวออกมาเรื่อยๆถึงการปะทะครั้งต่อไป
ทำไมไม่ย้ายๆไปซะ
อคาร์นึกถึงคำพูดและน้ำเสียงชวนหมั่นใส้ของชายหนุ่มชั้นสูงท่าทางอวดดีคนหนึ่งที่เพิ่งพบ
ถึงจะเห็นด้วยว่าแถวนี้มันอันตราย แต่เขาก็เข้าใจไม่ต่างจากคนเร่ร่อนแถวนี้ที่ไม่ได้มีเงินถุงเงินถังพอที่จะย้ายไปอยู่ที่ดีๆกว่านี้ได้ ไม่ก็คงหวงแหนในสิ่งที่ตนเองเรียกว่าบ้านรึเปล่า
อคาร์จะกระชับกระเป๋าเป้หลบจากสายตามิจฉาชีพที่คงแฝงตัวอยู่กับคนเร่ร่อนแถวนี้ แต่คิดอีกที เขาคงดูเหมือนจะไปปล้นคนอื่นเอาซะมากกว่า
ชายหนุ่มกวาดสายตาไปตามตึกเก่าเปลี่ยวร้าง พลางนึกว่าถ้าสงครามมาถึง ตึกเหล่านี้คงถูกพังทำลาย หรือไม่ก็เป็นจุดซ่องสุมกำลังที่ไม่รู้ว่าจะเป็นฝ่ายเขารึใคร
พอนึกมาถึงเรื่องนี้ได้
อคาร์ก็พาลจะอยากคว้าบุหรี่มาสูบดับความเครียด
เขาต้องเลือกหน่วยใหม่ หลังจากที่ข่าวการรบครั้งต่อไปถูกประกาศออกมาก็ถึงเวลาต้องเลือก
การฝึกฝนที่ผ่านมาและความสามารถของเขาไม่เกี่ยวกับอะไรที่เป็นเครื่องกลเลยสักนิด ดังนั้นก็ตัดหน่วยทหารช่าง หุ่นรบ รถถังหรืออะไรเทือกๆนั้นไปได้
การฝึกฝนที่ผ่านมาและความสามารถของเขาไม่เกี่ยวกับอะไรที่เป็นเครื่องกลเลยสักนิด ดังนั้นก็ตัดหน่วยทหารช่าง หุ่นรบ รถถังหรืออะไรเทือกๆนั้นไปได้
ด้านทักษะปลอมแปลงตัวรึยุทธการก็ไม่ได้เรื่องเท่าไหร่นัก
งั้นถ้าเป็นหน่วยk9... มีหวังไปกัดกับหมาในหน่วยซะมากกว่า ขนาดคนด้วยกันพูดภาษาคนรู้เรื่องยังคุยกับเขาไม่ค่อยรู้เรื่อง
ทีนี้ก็เหลือแค่หน่วยซุ่มยิงกับหน่วยทหารพราน
อคาร์เคยฝึกในหน่วยสไนเปอร์มาหลายปีแต่ยังไม่ทันได้ลงพื้นที่ เพราะเกิดไปขัดขาเอากับครูฝึกเสียก่อน
ในขณะที่ครูฝึกพร่ำสอนเคล็ดลับการพรางตัว ฝึกซ้อมการยิง การคำนวณแรงลมและปัจจัยอีกมากมายที่เขาขี้เกียจจำเพื่อให้ผลลัพท์สุดท้ายคือลูกกระสุนเจาะเข้าไปปลิดชีพอย่างแม่นยำ
ในขณะที่ครูฝึกพร่ำสอนเคล็ดลับการพรางตัว ฝึกซ้อมการยิง การคำนวณแรงลมและปัจจัยอีกมากมายที่เขาขี้เกียจจำเพื่อให้ผลลัพท์สุดท้ายคือลูกกระสุนเจาะเข้าไปปลิดชีพอย่างแม่นยำ
หลังจากที่นอนนิ่งเป็นวันๆ อำพรางตัวใต้ชุดไฮเทคเพื่อซ่อนตัวจากสายตาฝ่ายตรงข้าม
จะว่าไปก็ไม่ต่างจากเครื่องจักรที่ต้องทำงานเงียบเชียบและอดทน
ครูฝึกอีกคนที่ไม่ใช่คนที่เขาปะทะคารมด้วยจนต้องแลกหมัดกล่าวไว้อย่างสวยหรู
เรามีสิทธิ์ตัดสินชีวิตคนที่ปลายกระบอกปืนของเราได้แค่เพียงกระดิกนิ้ว
ราวกับพระเจ้า
ถึงจะเห็นด้วยกับถ้อยคำนั้นบางส่วน
เรามีสิทธิ์ตัดสินชีวิตคนที่ปลายกระบอกปืนของเราได้แค่เพียงกระดิกนิ้ว
ราวกับพระเจ้า
ถึงจะเห็นด้วยกับถ้อยคำนั้นบางส่วน
แต่อคาร์ ข่าน ไม่ใช่คนที่นิ่งได้ขนาดนั้น
ถ้าหน่วยซุ่มยิงคือหน่วยที่รักษาชีวิตหน่วยทหารราบให้รอดด้วยการทำงานที่ราวกับลอบกัดแบบนั้น
สู้เป็นหนึ่งในทหารเหล่านั้นไม่ดีกว่าหรือ
อย่างที่มีทหารคนนึงที่เรียกเขาว่าเกลอ(ทั้งๆที่เขาจำชื่อมันไม่ได้)ว่าเพื่อนร่วมหน่วยก็ต้องแขวนชีวิตไว้ด้วยกัน
ยังไงซะการเผชิญกับศัตรูตรงหน้าและต่อสู้ด้วยกำลังและอาวุณธของตนตรงๆดูจะเป็นตัวเขากว่า การเล็งปืนผ่านลำกล้อง อยู่แต่กับตัวเองแล้วคิดว่าจะยิงหรือไม่
ยังไงซะการเผชิญกับศัตรูตรงหน้าและต่อสู้ด้วยกำลังและอาวุณธของตนตรงๆดูจะเป็นตัวเขากว่า การเล็งปืนผ่านลำกล้อง อยู่แต่กับตัวเองแล้วคิดว่าจะยิงหรือไม่
เขาไม่ฉลาดและคิดคำนวณได้มากขนาดนั้น...
และที่สำคัญ..พลซุ่มยิงคงสูบบุหรี่ตอนเครียดจัดๆไม่ได้บ่อยตามที่เขาอยากทำ
อคาร์คิดแล้วขำจนหัวเราะออกมา
จริงๆค่าตอบแทนของพลซุ่มยิงน่าจะดีกว่า แถมยังน่าจะปลอดภัยกว่าทหารพรานที่ต้องเป็นแนวหน้านำรบในพื้นที่สนามรบและชายแดน
สงสัยต้องเลิกบุหรี่ซะดีไหม...
แล้วไปเข้าหน่วยซุ่มยิงที่ได้ข่าวมาว่าเพิ่งมีการรับคนเพิ่มอีกหลายนาย
อคาร์ควานหาบุหรี่จากกระเป๋าเสื้อเจอจนได้ แต่ดันไม่มีไฟจะจุดซะงั้น
โชคดีหันไปเจอชายหนุ่มแปลกหน้านั่งสูบบุหรี่อยู่พอดี
ปลายบุหรี่ติดไฟ อคาร์อัดควันบุหรี่เข้าปอดแล้วหายใจออกมาเป็นสายควัน
ปลายบุหรี่ติดไฟ อคาร์อัดควันบุหรี่เข้าปอดแล้วหายใจออกมาเป็นสายควัน
ขนาดแค่คิดว่าจะเลือกหน่วยไหนเขายังเครียดขนาดนั้น
ถ้าต้องเลือกชะตาชีวิตคนที่ปลายไรเฟิลว่าจะให้อยู่หรือตาย เขาคงไม่สามารถทำใจให้นิ่งได้ขนาดนั้น...
และในสงคราม ความเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายที่ทุกคนมีคงเท่ากัน..ดังนั้นเอาที่ตัวเองถนัดไว้ดีกว่า
อย่างน้อยเขาก็ถนัดยิงสู้ซึ่งๆหน้าหรือตัวต่อตัวก็ว่าไปมากกว่า
และที่แน่ๆ เขาคงไม่ถูกเล็งยิงหัวทะลุถ้าสูบบุหรี่ระหว่างภารกิจบ้างเล็กน้อย..
อคาร์คิด
หน่วยทหารพรานงั้นหรือ คงต้องเคาะสนิมและฟิตร่างกายหนักหน่อยเสียแล้ว เพราะจะว่าไปเมื่อไม่นานมานี้การประมือกับพลทหารโอลิเวียเขาก็เพลี่ยงพล้ำให้ทั้งๆที่เป็นผู้ชายแท้ๆ
ข่านถอนหายใจเฮือกใหญ่(อย่างกับอายุจะสั้นลงไปสิบปี?)
เขาดับบุหรี่มวนสุดท้ายในการสนทนากับชายหนุ่มที่เรียกตนเองว่าสุภาพบุรุษเร่ร่อนก่อนเดินทางกลับค่าย
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
ส...ส่งเวนท์ /นอน
ตอนแรกว่าจะให้ข่านเข้าหน่วยซุ่มยิง แรงบันดาลใจจากการไปดู American Sniper แต่พอคิดถึงนิสัยข่านมันแล้วคงไม่ซุ่มนานๆไม่ไหวแหง เลือดร้อนขนาดนั้นนน
ฝากเนื้อฝากตัวลูกชายไว้ในอ้อมใจซักคนนนน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น