เอนทรี่นี้อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของ
และ
//////////////////////////////////////////////////
MIEMIS Mission7 (?) : TurningTable
.................
เกือบหนึ่งปีแล้ว....
....................
มิสเตอร์เอส..ซิลเวียน เซอร์ฮฺวา หรือที่น้อยคนนักจะเรียกชื่อว่า อัล คิดเรื่อยเปื่อยระหว่างเคาะตัวหมากรุกในมือกับพื้นโต๊ะเป็นเสียงดังกังวาน
เกือบหนึ่งปีแล้ว..ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาเปิดฉาก เปิดเผยตัวว่า MIS คืออะไร
และมีไว้เพื่อทำลายใคร..หรือสิ่งไหน
คำสั่งของภารกิจล่าสุดได้ออกไปแล้ว...และดูท่าว่าครั้งนี้คงไม่ใช่งานง่ายๆเหมือนครั้งที่ผ่านๆมา คนของเขาอาจได้กลับมาในสภาพไหนก็ไม่อาจรู้ได้...
แต่เกมต้องดำเนินต่อไป...
ดวงตาสีเทาเหล็กหรี่มองลงบนกระดานหมากรุก ตัวหมากคริสตัลที่ถูกสลักเสลาด้วยช่างฝีมือดีจัดวางเรียงรายแยกฝั่งบนตารางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทั้งรูค โป๊บ ไนท์ ควีนและพอว์นซ์
นอกจากตัวเบี้ยแล้ว... แต่ละตัวมีหน้าที่เฉพาะเจาะจงตั้งแต่เกิดมา และต้องทำหน้าที่แบบนั้นไปจนกระทั่งว่าหมากกระดานนี้จะจบ
สีดำมืดหม่นของตัวหมากฝั่งของเขา กับสีขาวโปร่งใสของตัวหมากฝั่งตรงข้าม
ซิลเวียนวางหมากราชาในมือลงบนที่ว่างของตารางบนตำแหน่งที่จวนเจียนจะได้รับชัยชน
ะ....
แต่ก็เป็นตำแหน่งที่เสี่ยงที่สุดที่จะถูกกำจัดออกไปอีกด้วย
มุมปากหยักยกยิ้มบาง รอยยิ้มที่บางคนชอบบอกว่ามันช่างดูกวนประสาทสิ้นดี
ซิลเวียนขยับตัวเบี้ยไปข้างหน้า เดินเกมกับบุคลล่องหนที่เขาใช้แทนใครบางคนที่น่าจะนั่งอยู่ตรงหน้าเขา..หากเหตุการณ์ครั้งนั้นไม่เกิดขึ้น
ตัวเบี้ยถูกกิน แต่เขาฆ่าไนท์ของอีกฝ่ายได้..
"ถ้ายอมให้หมากตัวหนึ่งตายไป..คุณต้องแน่ใจว่าจะล้มหมากของอีกฝ่ายได้มากกว่านั้น.."
พอลเคยพูดกับซิลเวียนไว้เมื่อครั้งที่ลองเล่นด้วยกันเกมหนึ่ง...ซึ่งเขาก็แพ้ตามที่คาดไว้
เกมหมากรุกไม่ใช่ของถนัดของเขา แม้ตอนเด็กๆจะได้รับการสอนสั่งให้เชี่ยวชาญแค่ไหนก็ตาม
ดูอย่างตอนนี้..แม้ว่าควีนของเขาเกือบจะเข้าไปเช็คเมทได้..แต่ตัวไนท์ก็ใกล้จะโดนตัดคอ...
แล้วสุดท้ายไนท์สีขาวอีกตัวก็ใกล้จะเข้ามาเชคเมท...
ซิลเวียนรู้สึกเหมือนได้เห็นรอยยิ้มของอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ตรงข้าม
รอยยิ้มเย็นชาที่มิสเตอร์เอ็มใช้สำหรับคู่ธุรกิจทั่วๆไปหรือกับ..ศัตรู...
มิสเตอร์เอส..หรือหัวหน้ากลุ่มก่อการร้ายMISเอนตัวลงพิงพนักนวมหนานุ่ม หลับตาแล้วยิ้มเรียบเย็น
ก่อนมือหนาจะพลิกทิ้งหมากทั้งกระดานให้ปลิวลงจากโต๊ะลงมากระทบพื้น
ตัวหมากคริสตัลแหลกร้าวดังแปร่งหู ทั้งเศษแก้วสีขาวและดำกระจายเกลื่อนปนกันอยู่บนพื้นหินอ่อน
เขาเหลือบมองดูมันเล็กน้อยด้วยดวงตาสีเทาแฝงประกายวาบ...
เกมบนกระดานที่ต้องแบ่งเป็นสองข้าง ตัวหมากที่เกิดและตายได้เพียงในหน้าที่ที่ตนแบกรับไว้
และสีดำหรือขาวที่เปลี่ยนแปลงไปไม่ได้...
ไม่ว่าจะเชคเมทไปซักกี่ครั้งก็ตาม..
มันทำให้อยากจะจบเกมนี้ลงซะที...
"ถ้าเกมจริงๆแค่ล้มกระดานได้แบบนี้ก็ดีสินะ.."
ซิลเวียนเอื้อมหยิบสิ่งที่เคยเป็นตัวคิงของฝ่ายขาวมาไว้ในมืออย่างใจลอย แต่ขอบแก้วบางที่แตกร้าวกลับบาดเข้าไปจนหยดเลือดแดงสดผุดขึ้นที่ปลายนิ้ว
........
เขายิ้มบาง หรี่ตามองมันแบบไม่รีบร้อนจะทำแผลหรือห้ามเลือด
สงครามต้องมีการสูญเสียเลือดเนื้อ ถึงจะเป็นแค่เกมหมากกระดานก็ใช่?
เขาหัวเราะเบาๆในลำคอกับความคิดขบขันนั่น
แล้วสงครามจริงๆแบบที่เขากำลังก่ออยู่นั้นต้องสูญเสียเนื้อเลือด..ชีวิตอีกซักเท่าไหร่..
เขาตอบไม่ได้..และก็ไม่คิดจะตอบเอง..
แต่มีคนที่เขาอยากถาม...
เราจะจบทุกสิ่งกันได้เมื่อไหร่..
มิสเตอร์เอ็ม
///////////////////////////////////////////////
จริงๆคือมิชชั่นนี้ลุงเอสไม่ต้องทำ แต่เราแค่อยากเขียนแดรบเบิลสั้นๆ
.......ใกล้จุดจบเข้าไปทุกทีแล้วสินะครับ /น้ำตา
แถมด้วยรูปลุงที่วาดHBDให้คนอื่นแตามากะธีมที่อิงตามฟิคนี้พอดี
สุดท้าย...
เพลงที่มาของชื่อมิชชั่น
Adele - Turning Tables
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น